HİCRET- ZAMANSIZ BİR MEDENİYET YOLCULUĞU- 5

7. BÖLÜM: ADALETİN KURUMSALLAŞMASI VE MEDİNE MODELİ

Hicret, sadece insanların coğrafi olarak yer değiştirmesi değil; bireysel ahlakın (erdemli insanın) toplumsal ve hukuki bir düzene nasıl tahvil edileceğinin yeryüzündeki en somut laboratuvarıdır. Yesrib adındaki bir vahayı, medeniyetin beşiği olan "Medine"ye (yani hukukun, düzenin ve şehirliliğin egemen olduğu yere) dönüştüren o ahlaki mimari üç ana sütun üzerine oturur:

1. Muahat (Kardeşlik Hukuku): Mülkiyet ve Ego Aşımı

Mekke’den gelen ve her şeyini kaybetmiş olan Muhacirler ile Medineli Ensar arasında kurulan "kardeşlik sözleşmesi", sadece ekonomik bir yardımlaşma paketi değildi. Yabancılık ve sığınmacılık psikolojisini tamamen ortadan kaldıran, insanı "öteki" olmaktan çıkarıp "kardeş" kılan bir ahlaki devrimdi. Erdemli toplumun temeli, bireyin kendi mülkiyetini ve imkanlarını toplumsal barış adına gönüllü olarak bölüşebilme olgunluğudur.

2. Medine Pazarı: Ekonomik Adalet ve Güven

Hz. Peygamber Medine’ye gelir gelmez sadece bir mescit inşa etmedi; aynı zamanda Müslümanların kontrolünde alternatif bir pazar yeri kurdu. Tekelciliğin, faizin, aldatmanın ve sömürünün yasaklandığı bu yeni ekonomik model, erdemli toplumun ekonomik bağımsızlığı ve adil bölüşümü için şarttı. Güven (Eminlik) sıfatı, ticari hayatın ana omurgası haline getirildi.

3. Medine Sözleşmesi ve Laiklik Algısı

Bugün ülkemizde, bin yıldır İslam kimliğini gururla taşıyan halkımıza laiklik adına reva görülen ötekileştirme ve dayatmaların —özellikle 28 Şubat baskılarının— ne denli erdemsiz ve iptidai uygulamalar olduğu izan sahipleri tarafından kolaylıkla anlaşılabilir. Sözde din özgürlüğünü güvence altına alma iddiasıyla anayasaya konan bir ilkenin, zamanla kurumsal bir paradigma olmaktan çıkıp toplumsal bir enigmaya (bilmeceye) dönüşmesi ve Müslüman coğrafyanın sırtında bir kambur haline gelmesi kabul edilemez. Bu tarihi hatadan dönülmeli ve laiklik maddesi anayasadan çıkartılmalıdır.

8. BÖLÜM: MEKKE’NİN FETHİ İÇİN HİCRET GEREKLİYDİ

Mekke’nin fethine giden yol, Medine’ye yapılan hicretten geçiyordu. Hicret bir kaçış değil, Mekke’nin zihnen ve fiziken dönüştürülmesi için atılmış en büyük stratejik geri çekilme ve güç toplama hamlesiydi. Bizzat Hz. Peygamber, Mekke’nin fethinden sonra şöyle buyurmuştur: "Fetihle birlikte artık hicret (zorunluluğu) bitmiştir, fakat cihat (çaba) ve niyet baki kalmıştır."

• Güç ve Mekân Paradoksu: Mekke’de Müslümanlar sistemin içinde sıkışmış, edilgen ve baskı altındaki bir azınlıktı. O günkü Mekke yapısında kalarak sistemi dönüştürmek sosyolojik olarak imkânsızdı. Hicret, Müslümanlara "bağımsız bir hareket alanı" sağladı. Medine bir sığınak değil, Mekke’deki zulüm düzenine karşı felsefi, hukuki ve askeri bir alternatif merkez haline geldi.
• Güçsüz Hak’tan Haklı Güç’e Geçiş: Mekke’de Müslümanların "haklılığı" vardı ama bu hakkı koruyacak "güçleri" yoktu. Medine’de kurulan devlet yapısı, hukuku koruyacak meşru gücü üretti. Mekke’nin fethi, askeri bir işgal değil; Medine’de rüştünü ispat eden adaletin, ahlakın ve hukukun Mekke’deki köhne sisteme galebe çalmasıydı.
• Güç Zehirlenmesinin Reddi: Tarih, kendisine işkence eden bir şehre muzaffer olarak geri dönen liderlerin katliamlarıyla doludur. Ancak Medine modeliyle yetişen o toplum, Mekke’ye başları öne eğik, tevazu içinde girdi. Hz. Peygamber’in "Bugün size kınama yoktur, hepiniz serbestsiniz" diyerek ilan ettiği genel af, gücün ahlakla dizginlenmesinin insanlık tarihindeki en büyük örneğidir.
 
devam edecek